خلاصه دلايل وى و پاسخ آنها در اينجا به صورت گذرا دلايل نامبرده را يكايك طرح و جرح مىكنيم : دليل اوّل : به رواياتى از اهل سنت و شيعه استناد كرده است كه مىگويند : هر چه در امم سالفه اتفاق افتاده است ؛ طابق النعل بالنعل در اين امت نيز پيش خواهد آمد . و بعد نامبرده نتيجه مىگيرد كه : از جمله حوادث امم سالفه تحريف كتاب خدا بوده است . لذا بايستى قرآن را نيز تحريف‌شده دانست ! ليكن اين دليل به شكل بدى طرح شده است و به صورت باطلى مورد استناد قرار گرفته است ؛ زيرا منظور از تكرار حوادث و به تعبير قرآن : وَ تِلْكَ الْأَيَّامُ نُداوِلُها بَيْنَ النَّاسِ « 1 » سنن و نواميس تاريخى است به صورت كلى و تخلف‌ناپذير و الا چه بسيار حوادث ريز و درشتى كه مختص هر امتى بوده است مانند : گوساله‌پرستى ، گم شدن بنى اسرائيل در بيابانها ، غرق شدن فرعون ، پادشاهى سليمان ، صعود عيسى ، مرگ هارون وصى موسى قبل از وى ، عذاب استيصال ، به دنيا آمدن عيسى بدون پدر ، قصه اصحاب كهف ، زنده شدن شخصى پس از خواب يا مرگ صدساله و غير آن . بهر حال اين روايات به فرض صحت ناظر به تشابه حوادث است نه تكرار عين حوادث قبل . اما تحريف اگر در امم سابقه رخ داده است در امت ما نيز اتفاق افتاده است . ليكن تحريف معانى يعنى اقامه حروف و تعطيل حدود و عمل نكردن به مقتضاى آيات و مانند آنها . وانگهى قرآن كه معجزه خالده است بايستى همه چيز آن - حتى حروف - محفوظ بماند تا صفت اعجاز و جاودانگى را در خود براى هميشه نگهدارد . در صورتى كه كتب سالفه معجزه انبيا نبوده‌اند تا خداوند متكفل حفظ آنها گردد چه برسد به اين كه معجزه جاويد باشند . از همه اينها گذشته ، تحريف و بازيچه قرار دادن قرآن كه از سنن الهى و نواميس طبيعى نيست تا ما متوقع حصول اين سنت در همه كتب سماوى از جمله قرآن باشيم . بلكه كاملا بر عكس است و سنت الهى اين است كه كتب آسمانى سالم بماند . دليل دوّم : روايات اهل سنت مىگويند : شهادت دو تن كافى بود تا آيه‌اى وارد قرآن گردد و جزء مصحف رسمى قرار گيرد . يعنى نقل قرآن متواتر نيست و امكان وقوع

--> ( 1 ) سورهء آل عمران ، آيه 140 .